ชีวิตของแรงงานเด็กทำงานบ้าน
เอกสารประกอบโครงการรณรงค์เรื่อง "แจ๋ว" ตอน ดูหนังดูละครย้อนดูตัวจริง!
22 มกราคม 2548 ณ ห้องประชุม 501 สำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ

 

ปริมาณของเด็กทำงานบ้านยังไม่มีสถิติข้อมูลระดับชาติที่ระบุถึงจำนวนเด็กทำงานรับใช้ตามบ้านในประเทศ อย่างไรก็ตามในขณะนี้เริ่มมีบางหน่วยงานที่เริ่มทำการศึกษาวิจัย เช่น มหาวิทยาลัยมหิดล วิจัยในลักษณะการสำรวจแบบเร่งด่วนเพื่อนำเสนอต่อโครงการระหว่างประเทศว่าด้วยการขจัดปัญหาแรงงานเด็ก องค์การแรงงานระหว่างประเทศ เป็นต้น

ตลาดแรงงานสำหรับเด็กทำงานบ้านตลาดแรงงานยังมีความต้องการแรงงานเด็กทำงานบ้านแต่เมื่อเที่ยบกับการทำงานในโรงงานจะมีปริมาณน้อยกว่า โดยเด็กที่เข้าสู่ตลาดแรงงานประเภทนี้ส่วนใหญ่จะเป็นแรงงานเด็กต่างชาติ เนื่องจากเด็กไทยไม่ชอบทำงานประเภทนี้ และมักจะเปลี่ยนงานบ่อย ในขณะที่เด็กต่างชาติจะรับค่าจ้างถูกกว่า อยู่ได้นานกว่า และอดทนในการทำงาน มากกว่าเด็กไทย

ลักษณะของการใช้แรงงานเด็กในงานบ้านในประเทศไทยส่วนใหญ่ยังคงเป็นลักษณะการจ้างงานที่มีแรงงานเข้าพักอาศัยอยู่ประจำภายในบ้านของนายจ้าง ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างนายจ้างและลูกจ้างของงานประเภทนี้มีธรรมชาติที่แตกต่างจากงานประเภทอื่น ๆ เป็นความสัมพันธ์ที่แยกได้ยากระหว่างความเป็นส่วนตัวกับงานยิ่งไปกว่านั้นในรายที่นายจ้างมีกิจการส่วนตัว ก็จะให้เด็กไปทำงานในส่วนนั้นด้วยเมื่อเสร็จสิ้นจากการทำงานบ้านซึ่งเป็นงานประจำ ประกอบกับการที่สังคมไทยมีรากฐานของวัฒนธรรมการใช้แรงงานทาสในอดีต คนรับใช้จึงถูกคาดหวังที่จะต้องทำงานทุกอย่างและต้องพร้อมที่จะต้องทำงานตลอดเวลาตามคำสั่งของ นาย และ นาย ก็จะมีลักษณะที่มีอำนาจและศักดิ์ศรีที่เหนือกว่า

สถานภาพของงานบ้านสถานภาพของงานบ้านยังไม่เปลี่ยนแปลงไปจากอดีต คือ อยู่ในสถานภาพต่ำ ยิ่งในปัจจุบันจะถูกตอกย้ำโดยสื่อมวลชน ตัวชี้วัดถึงความตกต่ำทางสถานภาพนั้นคือ หาคนไทยทำงานบ้านยากขึ้นเรื่อยๆ ในแง่ทางเศรษฐศาสตร์ งานบ้านน่าจะได้รับการปรับสถานภาพให้ดีขึ้น ค่าจ้างสูงขึ้น แรงงานมีทักษะมากขึ้น มีความเป็นวิชาชีพมากขึ้น แต่สถานภาพของแรงงานในภาคนี้โดยรวมกลับยังไม่ได้รับการพัฒนาเท่าที่ควร แต่หากแยกลักษณะงานจะเห็นพัฒนาการทางสถานภาพที่ดีขึ้นในงานบ้านบางประเภท เช่น การเลี้ยงเด็ก การดูแลคนชรา และผู้ป่วยเนื่องจากแรงงานต้องมีความรู้และทักษะเฉพาะด้าน ค่าตอบแทนจึงสูงขึ้นด้วย

สถานภาพของงานบ้านสถานภาพของงานบ้านยังไม่เปลี่ยนแปลงไปจากอดีต คือ อยู่ในสถานภาพต่ำ ยิ่งในปัจจุบันจะถูกตอกย้ำโดยสื่อมวลชน ตัวชี้วัดถึงความตกต่ำทางสถานภาพนั้นคือ หาคนไทยทำงานบ้านยากขึ้นเรื่อยๆ ในแง่ทางเศรษฐศาสตร์ งานบ้านน่าจะได้รับการปรับสถานภาพให้ดีขึ้น ค่าจ้างสูงขึ้น แรงงานมีทักษะมากขึ้น มีความเป็นวิชาชีพมากขึ้น แต่สถานภาพของแรงงานในภาคนี้โดยรวมกลับยังไม่ได้รับการพัฒนาเท่าที่ควร แต่หากแยกลักษณะงานจะเห็นพัฒนาการทางสถานภาพที่ดีขึ้นในงานบ้านบางประเภท เช่น การเลี้ยงเด็ก การดูแลคนชรา และผู้ป่วยเนื่องจากแรงงานต้องมีความรู้และทักษะเฉพาะด้าน ค่าตอบแทนจึงสูงขึ้นด้วย

 

เด็กที่มาทำงานบ้านเป็นใคร แตกต่างจากแรงงานเด็กทั่วไปอย่างไรแรงงานเด็กทำงานบ้านมักเป็นเด็กที่เข้าสู่ตลาดแรงงานเป็นครั้งแรก ยังไม่มีช่องทางที่จะเข้าสู่งานประเภทอื่นๆ งานบ้านจึงเป็นเพียงทางผ่านของเด็กส่วนใหญ่ เมื่อเด็กได้รับการพัฒนาหรือมีข้อมูลข่าวสารมากขึ้นจะมีการเปลี่ยนไปประกอบอาชีพอื่นๆ (อ่านต่อ....)

 

 
     
หน้าแรก | คลังข้อมูล | กระดานสนทนา | คณะกรรมการ |
โครงการแด่น้องผู้หิวโหย | โครงการแรงงานเด็ก | โครงการส่งเสริมสื่อมวลชน | โครงการครอบครัวและชุมชนพัฒนา | ติดต่อมูลนิธิ

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เลขที่ 143/109-111 หมู่บ้านปิ่นเกล้าพัฒนา ถนนบรมราชชนนี อรุณอมรินทร์ บางกอกน้อย กทม. 10700 โทรศัพย์ 0 2433 6292
Copyright (c) 2007 iamchild.org All right reserved