บ้านเรียนรู้

โดย ทัตติยา ลิขิตวงษ์   โครงการแรงงานเด็ก

         "บ้านเรียนรู้" คืออะไรนะ……….ต้องคิดในใจหลังจากปั่นจักรยานผ่านไปผ่านมาหน้าบ้านหลังนี้หลายรอบ วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ต้องเด็กชายวัย ๑๓ ขวบ กับติ๊ก น้องสาววัย ๕ ขอบไม่รู้ว่าจะไปไหนดี ไปเล่นบริเวณที่ก่อสร้างที่พ่อ แม่ ทำงานอยู่ก็ร้อน ไม่มีที่เล่นมีแต่เศษไม้ ตะปู หิน ปูนเต็มไปหมด ต้องจึงตัดสินใจจอดจักรยานและพาน้องสาวมาสิ่งดูที่ห้องกระจกหน้า "บ้านเรียนรู้" และก็นึกสงสัยว่าเป็นบ้านของใครกันนะ ต้องเห็นในบ้านมีของเล่นและหนังสือน่าอ่านเต็มไปหมด เอ… บ้านหลังนี้เขาสร้างไว้ทำไมนะ เราจะพาน้องเข้าไปเล่นได้หรือเปล่า พอคิดไปแล้วต้องก็รู้สึกเศร้า เพราะต้องไม่มีโอกาสได้เล่นสนุกๆและไม่ได้อ่านหนังสือดีๆมานานแล้งตั้งแต่เขาจบ ป.๖ ก็ตามพ่อกับแม่จากต่างจังหวัดหนองคาย มาทำงานก่อสร้างตามที่ต่างๆตามแต่ว่าจะมีงานก่อสร้างอยู่ที่ไหน หน้าที่ผู้ช่วยเขายกปูน แบกไม้ ตามแต่ที่เขาจะสั่งให้ทำ ต้องคิดว่าในอนาคตคงทำงานนี้แน่นอน เพราะพ่อกับแม่เคยบอกว่า " รอน้องเข้าโรงเรียนก่อน สิให้เฮ็ดงานนี้เต็มที่ " โอกาสที่จะได้วิ่งเล่น อ่านหนังสือ ทำอะไรตามใจชอบก็คงจะหมดไปด้วย

    เช้าวันหนึ่งต้องพาน้องติ๊กออกมาเดินเล่นข้างนอกตามปกติ ต้องเห็นว่าที่หน้าบ้านเรียนรู้มีพี่ๆ หลายคนกำลังช่วยกันจัดหน้าบ้านให้สวยงาม มีการจัดเวทีและมีโต๊ะที่ตั้งของรางวัลมากมาย น้องติ๊กถามว่า " อ้ายต้องน้องอยากได้ของเล่น ไปเอาให้น้องได้บ่ " ต้องกับติ๊กไม่ยอมขยับไปไหนเลยคอยมองดูว่าพี่ๆ เขาตกแต่งสถานที่แห่งนี้ได้สวยขนาดไหน อาการความตื่นเต้นและสนใจของสองพี่น้องไม่ได้รอดพ้นสายตาของพี่ๆ พี่ๆเจ้าหน้าที่จึงได้เข้าไปชักชวนให้สองพี่น้องมาร่วมกิจกรรมและเล่นเกมต่างๆ วันนี้ต้องสนุกมากที่ได้มีโอกาสเข้ามาร่วมกิจกรรมกับเด็กคนอื่นๆ ต้องเห็นน้องสาวกอดของขวัญที่เขาเล่นเกมได้มาเอาไว้แน่น และดีใจที่ต้องสามารถเอาของเล่นมาให้น้องได้ตามที่น้องสาวขอ นี่คือจุดเริ่มต้นที่ต้องได้มีโอกาสก้าวเข้ามารู้จักกับ " บ้านเรียนรู้" บ้านเรียนรู้เปรียบเสมือนเป็นโลกอีกโลกหนึ่งของต้อง

        ที่นี่ต้องได้พบกับความสนุกสนานและความรู้มากมายที่มีไม่รู้จบจากหนังสือเล่มต่างๆทุกๆวัน ต้องจะพาน้องสาวมาที่บ้านเรียนรู้ มายืนรอหน้าบ้านรอเวลาบ้านเปิด ที่บ้านเรียนรู้แห่งนี้ต้องได้เพื่อนใหม่หลายคน จากเดิมที่เขาไม่รู้จักกับใครเลยในบริเวณหมู่บ้านนี้เพราะไม่กล้าที่จะพูดคุยกับเด็กคนอื่นๆ และคิดว่าตนเองเป็นเด็กต่างจังหวัดคงจะพูดคุยกับเขาไม่รู้เรื่อง แต่…… เปล่าเลย พี่ๆที่บ้านเรียนรู้ได้สอนให้ต้องได้รู้จักการปรับตัวและเป็นสื่อกลางให้เด็กๆสร้างความสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน นอกจากนี้สอนให้พวกเขาได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ รอบตัว เพื่อนทุกคนที่บ้านเรียนรู้น่ารัก มีน้ำใจ ไม่รังเกียจเขาเหมือนอย่างที่คิด

        ในวันอาทิตย์ที่บ้านเรียนรู้จะมีพี่ๆ อีกกลุ่มหนึ่งซึ่งบางคนอายุเท่ากับต้อง บางคนก็อายุมากกว่า เข้ามาเรียนคอมพิวเตอร์ เล่นกีต้าร์ และทำกิจกรรมที่น่าสนใจหลายอย่าง ต้องเองก็อยากรู้ว่าพี่เหล่านี้มาจากไหน พอได้เข้าไปพูดคุยกับพี่ๆได้รู้ว่าพี่ๆ กลุ่มนี้เป็นสมาชิกสโมสรเพื่อนงานซึ่งเป็นสโมสรที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเด็กที่ทำงานอยู่ตามโรงงานขนาดเล็ก พี่กลุ่มนี้ส่วนใหญ่มาจากภาคอีสานเหมือนกันกับต้อง ทำงานอยู่แถววงเวียนใหญ่ บางบอน และเขตต่างๆ ทั่วกรุงเทพฯมีทั้งโรงงานเย็บผ้า โรงงานทำรองเท้า โรงงานหวี ฯลฯ ต้องคิดว่าทุกคนคงมาที่นี่ด้วยความรู้สึกเดียวเดียวกับต้อง คือ ที่นี่เป็นที่ที่พวกเขาจะมาเที่ยวเล่น ค้นคว้าหาความรู้ ตักตวงสิ่งดีๆ และความสุขกลับไปได้ พี่ ๆสโมสรเพื่อนงานเล่าให้ฟังว่า พวกเขาต้องทำงานตั้งแต่จันทร์ถึงวันเสาร์ ทำงานหนักตลอดทั้งวัน มีแต่เครื่องจักรและกองชิ้นงานที่อยู่ตรงหน้า ไม่มีเวลาที่จะคิดเรื่องอื่น แต่เมื่อมาที่บ้านเรียนรู้แห่งนี้ได้ปล่อยความคิดให้เป็นอิสระ ได้ทำในสิ่งที่อยากทำและฝึกฝนสิ่งที่อยากทดลอง อย่างนี้สินะ บ้านหลังนี้เขาถึงเรียกว่า " บ้านเรียนรู้"

ช่วงเวลา ๓ เดือนที่ต้องและน้องสาวได้แวะเวียนไปมาระหว่างสถานที่ก่อสร้างกับบ้านเรียนรู้ พวกเขาได้อ่านหนังสือหลายเล่ม เรียนคอมพิวเตอร์ ร่วมเล่นเกมและกิจกรรมหลายอย่าง น้องสาวตัวน้อยก็ได้อ่านหนังสือนิทานที่มีภาพและสีสันงาม เรียนรู้เรื่องต่างๆ ตามวัยเด็ก ๕ ขวบและที่สำคัญต้องเป็นที่ยอมรับจากเพื่อนๆเขาได้รับมอบหมายให้เป็นบรรณารักษ์ห้องสมุดคอยดูแลน้องๆ ที่เป็นเด็กเล็ก ช่วงเวลานี้แม้จะดูเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ต้องก็ได้อะไรไปมากมาย พอคิดถึงตรงนี้ต้องรู้สึกใจหายเพราะตึกสูงใหญ่ริมถนนที่พ่อแม่ช่วยกันสร้างใกล้จะเสร็จเต็มที

ต้องตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าเขาจะสร้างบ้านเรียนรู้ให้กับตนเองในทุกที่ที่ไปอยู่และจะทำให้บ้านในที่ก่อสร้างที่แม้จะทำสังกะสีและเศษไม้เป็น "บ้านเรียนรู้" ให้กับน้องสาวให้น้องได้เรียนรู้สิ่งต่างๆเพื่อให้น้องรู้จักคิดและมีจินตนาการที่ดีให้ได้ เพราะพี่ๆที่บ้านเรียนรู้บอกกับต้องว่าเด็กทุกคนมีสิทธิที่จะได้รับการพัฒนาและการเรียนรู้ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนของสังคม จะเป็นเด็กร่ำรวย ยากจน พิการ เป็นแรงงานเด็ก หรือลูกคนงานก่อสร้างอย่างต้องก็ตาม
คุณทุกคนไม่ว่าจะเป็นพ่อ แม่ พี่ น้อง หรือคนรู้จัก ก็สามารถสร้างบ้านเรียนรู้ให้เกิดขึ้นได้ เพียงคุณเปิดใจ เตรียมพร้อมที่จะมอบสิ่งดีๆ ให้กับลูกหลานและเด็กคนอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นการเรียนรู้ด้านจิตใจ ร่างกาย สติปัญญา และทางสังคม คุณทุกคนสามารถหยิบสิ่งนี้ให้เด็กได้เสมอ